YENİ YILDA BİZ YENİ OLALIM!2012; yeni, özgür, farkında, cesur, kararlı, berrak, yenilenmiş, sabırlı, sevinçli, iyi hisseden, yaratıcı, küçük adımlarla büyüyen, yürek bağları olan, anlayışlı, uyumu büyüten, yeni bir bilince niyetlenmiş olarak; olanca varlığıyla ve müjdesiyle kapımızda... Ve bizler de 2012 ile başlayan yeni çağda yeni oluyoruz; çünkü bilincimiz farkında olsak da olmasak da evriliyor, yenileniyor. Etrafımıza bakıp da “Değişen hiçbir şey yok” dediğimiz anlarda bile bir şeyler değişiyor. Zaten iç de dış da biz değil miyiz; değişen de, değişime direne direne değişen de biz değil miyiz? Öyleyse, gönlümüzce bir dünyayı, çocuklarımıza layık bir dünyayı yaratıp yaşamaktan bizi ne alıkoyabilir? Bir tek biz, kendimiz… Ah, işe önce, tıpkı kucağımızdaki evladımız gibi bizim de bir mucize olduğumuzu hissederek başlayabiliriz pekala... Hemen ardından da, çocuklarımız için elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalıştığımızı hatırlayıp, bugüne kadar yaptığımız hatalar için kendimizi ve anne babalarımızı affedebiliriz. Kendimizi ve çekirdek ailemizi sevgiyle kabul etmek, ve herkesin elinden gelenin en iyisini yaptığına inanarak affetmek, hepimizi şifalandıracaktır. Böylece kendimiz ve çocuklarımız için yeni bir başlangıç yapmak da çok daha kolay olur. Önce geçmişin yüklerini atmak, diyebiliriz buna. Geçmiş, iyi hissettirmeyen anılar hepimizi çok yoruyor çünkü… BİZ SEVGİ VE GÜVEN OLALIM! “Neden yeni anne baba olacak mışım ki, eski anne baba tanımının nesi var, hiç birimiz ne kel olduk, ne kör olduk, büyüdük işte” diye sitem edenleriniz olabilir. Eskinin güzelliklerini, iyiliklerini; bugüne, hatta yarınlara taşıyalım elbet… Fakat, yeni çağın çocuklarının özelliklerini de görmezden gelemeyiz; bizler yeni çağın çocuklarının anne babalarıyız ve onlara en iyi rehberliği verebilmek üzere, (hatta şöyle diyeyim onlara asistanlık edebilmek üzere) kendimizi çağa uygun dinamiklerle yenilemek zorundayız.
Yeni çağın çocuklarıyla biz anne babaların genel tablosu budur sevgili ebeveyn arkadaşlarım! Maalesaf… Ve bu tablo da anne babada içten içe yetersizlik ve suçluluk duygularına neden olur! Yetersizlik ve suçluluk duygusu yaşayan anne baba ise, saçını süpürge etmek eğilimizdedir ki, çocuklarımızın buna hiç ihtiyacı yok! Ve bu saçını süpürge etme durumu, çocuklarımızın bize bağlı değil, bağımlı kişiler olmasından başkaca bir işe yaramıyor. Sonuçta da ne bizi mutlu ediyor, ne de çocuklarımızı… Oysa bizler, çocuklarımız kendilerine güvenen bireyler olsun istiyoruz! Yoksa, istemiyor muyuz? ÇOCUKLARIMIZI YARGILAMAYALIM! Öyleyse, “Sen yaramazsın, sen uslusun, sen hiperaktifsin, sen tembelsin, sen şöyle davranırsan kötü çocuk olursun, böyle yapmazsan seni sevmem bak…” diye diye çocuklarımızı yargılamayalım. Çocuklarımıza, aile dinamiklerimize ve çağa uygun kurallar koyalım, sınırlarını belirleyelim elbet; fakat onları aşağı çekmeyelim. BU ÇOCUK GARİP FALAN DEĞİL! BİZ ESKİYİZ!
Yolumuz-yolculuğumuz yenidir; yeni yılda biz de yeni olalım sevgili ebeveyn arkadaşlarım! Hepimizin 2012 ile birlikte, yeni anne baba olma cesaretini kutluyorum; ve söz veriyorum bu yolda naçizane bir kaynak olmaya, -en başından beri niyet ettiğimiz gibi- kar topu misali birlikte büyümeye, devam edeceğiz. HÜLYA YILDIRIM
|
| anneoluncaanladim.com'u ziyaret etmek için tıklayın |
| Copyright 2007-2026 ® NETATÖLYE |